Bilincaltüst
Bilginin imkanı, Epistemolojinin, “bilginin ne olduğu ya da doğası bağlamında gündeme gelen problemleri dışında, “bilip bilemeyeceğimiz” sorusuyla ilintili olarak, gündeme gelen temel problemlerinden biri olduğu gibi çok yönlü ve ayrıntılı bir inceleme ve düşünüm analizi içerir. Kısaca, bilginin analizinin ardından epistemolojide “Nereye kadar bilebiliriz” ve “Herhangi bir şeyle ilgili olarak gerekçelendirilmiş bir inanca sahip olabilir …
Felsefenin kurucu, bütünleştirici boyutu; insanın zihninin bilişsel gelişimin veya aklın bir hedefe yönelimli çalışmasının bir sonucu olarak ortaya çıkar. İnsan zihni, sadece birtakım izlenim ya da deneyimsel verileri pasif bir şekilde almakla kalmaz, ayrıca onlara yapı kazandırarak anlam yükler. Ayrıca ayrı ayrı malumat ya da bilgi parçalarını bir araya getirirken, onlara kazanmış olduğu birtakım açıklayıcı …
Felsefenin Değeri Felsefenin değeri, genel anlamda anlaşılması bir güç durum örüntüsü altında -yok- gibi algılanır. Özellikle modern dünyada bir şeye değer biçmenin en önemli yolu, şöyle ya da böyle onun somut yararını belirlemek ya da ölçmekten geçer. İşte bu noktada “felsefe” sözcüğünü işiten pek çok insanın ilk tepkisinin biraz da alaycı bir dille, onun hiçbir …
Felsefenin Toplumsal Katkıları Felsefenin toplumsal katkıları, geniş ölçekli bir alanı kapsar. Bireysel düzlemde, insanı alışkanlıkların cenderesinden kurtararak özgürleştiren felsefe, genel bir düzlemde ya da toplumsal yansımalarda da önemli bir etkileşim sağlar. Toplum denildiğinde akla öncelikle, konum, statü ve ideoloji gibi olgular çerçevesinde gelişen bir yer edinme izlenimi gelir. Kişi, toplumsal yapıya uyum sağlamak adına, bir …
Felsefenin eleştirel boyutu Felsefenin kavramları analiz eden, düşünceler arasındaki ilişkileri araştıran analitik boyutuyla varlığın ya da dünyanın çok çeşitli unsurlarını birbirine bağlayan kurucu ya da bütünleştirici boyutunu tamamlayan boyutu eleştirel boyutudur. Aslında felsefenin, yeni bir yönü olmayıp, bir anlamda analitik boyutunun derinleştirilmesinde veya çözümleyici boyutu ile bütünleyici boyutunun daha bir üst düzeyde sentezlenmesinden oluşur. Başka …
Felsefenin Analitik Boyutu Felsefenin analitik boyutu da bütünleştirici boyutu kadar, önem taşır. Kurucu yönünün varsaydığı gibi çözümleyici boyutu da denilebilir. Kavramsal bir açıklığa kavuşmadan, düşüncelerin içerimlerini hesaba katmadan ve hepsinden önemlisi, doğru ve mantıklı akıl yürütmenin gerekli koşullarını sağlamadan, anlamlı sentezler yapmak ve hakikate nüfuz etmek imkansız olur. Söz konusu işlemlerin kapsamı içinde kaldığı, analitik …
Felsefenin kurucu boyutları, eleştirel, analitik ve bütünleştirici olmak üzere üç alt alan adı altında incelenebilir. Öncesinde felsefenin nasıl tanımlandığına göz atmak gerekirse, genel olarak bakıldığında, her ne kadar birbiriyle ilişkili olsa da birbirinden çeşitli yönlerden farklılık gösteren, iki farklı felsefe tanımı karşımıza çıkar. “Bilgelik sevgisi olarak, felsefe” anlayışı ile “ikinci düzey bir etkinlik olarak felsefe” …
Felsefe ile diğer disiplinler; din, bilim ve sanat, dünyanın açıklanması ve anlamlı kılınması ile ilgilenen ve insanların çok boyutlu yapısıyla, insanları yeniden defalarca kendi manevi katmanlarıyla tanıştıran açınları içerir. birbirlerinden önemli farklılıklar gösterseler de tarihsel süreçte, bazılarının birbiriyle çatıştığı ileri sürülse de dört disiplinin, hemen hemen herkes tarafından anlaşılan tek bir ortak noktası vardır. İlgili …
Felsefe dünyayı, yaşamı ve toplumu sadece anlamaya çalışmaz. Aynı zamanda da tüm bunları, anlamlı kılmaya ve açıklamaya çalışır. Felsefenin, Platon tarafından geliştirilen ve birçok filozofun yorumlamasında da karşılaşılan tanımı; Onun ya da felsefeyle meşgul olan filozofun algısal görünüşlerin ötesine yükselerek, gerçekliğe erişebildiğini, gündelik dünyanın sürekli bir değişim içindeki gelip geçici şeylerinden farklı olarak kalıcı gerçekliğe …
Mütekabiliyetçi doğruluk veya uygunluk teorisi, epistemoloji de hakikat ya da doğruluğun özüyle ilgili olarak İlk Çağ’dan günümüze değin, öne sürülen teori ya da görülerden biridir. Bunlardan birincisi, ilk defa Platon tarafından Sofist adlı diyalogda ortaya konan ve hakikatin zihin ile şeylerin uyuşmasından, düşüncenin şeylere uygunluğundan meydana geldiğini ifade eden mütakabiliyetçi doğruluk görüşüdür. Bu doğruluk anlayışına …
Bu sayfanın içeriğini kopyalayamazsınız
