Bilincaltüst
Ritimlerin salınımında sevgi frekansı, ruhun kaynağı kozmosla birleştiği tınıda ve uzuvlarından saçılan ışıltıyla hüküm sürer. Sevgi frekansı, kozmosun saf dokusundan saçılan ve kozmosu, ötesini dokuyan sicimdir. İlmek ilmek örülen ruhun kıvrımlarında titreşir ve uzuvlarından yansır. Uzuvların ruhunun yansıtıcısı ve kozmosun kaynağından salınan parçacıklarının madde boyutudur. Saf sevgi, kozmosun akış halinin dengesi ve dinginliğin hissi, ilmidir. …
Homeros’un, M. Ö. 800’li dönemlerde yaşadığı kayıtlarda yer alır. Destanlarında, M.Ö. 1200, 1100 yıllarını anlatır. Bunlar bir toplumun efkarından çıkmış açıklama biçimleri olduğu yorumlanır. Anlatılan öyküler, Eski Yunan dünyasının temelini oluşturmaktadır. Homeros’un eserlerine yakından baktığımızda, bütün bu sorulara cevap verdiğini görürüz. Homeros, belli bir anlamda Eski Yunan dilinin temsilcisi kabul edilir. Eski Yunan dünyasında tek …
Thales, Eski Çağ Ege Medeniyeti’nde doğanın, “doğa dışı” unsurlardan ziyade kendisinden hareketle açıklanması anlayışının filizlenmesine temel teşkil edecek dönüşümün habercilerindendir. Felsefe, bildiğimiz anlamıyla ilk defa Eski Yunan düşüncesinde Thales ile başladığı ve Pythagoras tarafından terminolojiye geçirildiği kabul edilen bir etkinliğin adıdır. Felsefe sorularındaki “nedir” … Felsefe sorusunu var eden temel etkendir. Varlığın aslının ve esasının, …
Sarmal bir büyü… Doğanın gizi, yaşamın sırrı… Aşk sarmal bir döngünün kimyası… Sarmal bir akışta kaybolan ruhların gen sarılması… Savrulduğunda birbirinden uzaklara iki aşık ve kavuştuğunda yeniden… İşte o an, asırlık an’ salınımı sonsuzluğun birbirine geçiş şöleni… Sarılmak… Koptuğun, senden uzak hiç bilmediğin bağlarının birleşimi… Sarılan kolların, parmak uçlarındaki… ruhun dokunuşları uzuvlara… Evrenin yansımasındaki …
Madendi uzuvları ve ruhu… Kapattığı an gözlerini, alacakaranlık olan yol ışığa vurmalı… İşlenmeliydi nakış işler gibi… Dövmeli, yakmalı ve derinliğinde saklanan ışık süzülmeliydi… Baharda çiçek açan bir gonca, bir tomurcuk gibi… Elbet yaktıkça yakardı, açtıkça solmaya yüz tutardı… Göz gözü görmezdi kimi an, her yeri sardığında ışıklar… Bundandı yola yol olan kalbin ritimleri… gönül ritmini …
Miletos Okulu, bugün Manisa ili sınırları içinde bulunan eskiden Miletos şehri adı ile anılan bölgede etkinlik göstermiş bir felsefe okuludur. Bu okulun temsilcileri Thales, Anaksimandros ile Anaksimenes, gösterdikleri düşünsel etkinlikle ve yöneldikleri sorunlarla felsefe tarihinin ilk filozofları olmuşlardır. Milet Okulu ile ortaya çıkan yeni düşünme anlayışının en temel kavramı arkhe kavramıdır. Aristoteles’in Metafizik adlı …
Yaşam an’ salınımında hatırlamak- anımsamanın yansıma hissi ile akarken kozmosun sonsuzluğunda, sonsuz boyutların içinden akar ve salınırken kozmosla dans eden ritimlerinle ruhun… yaşam ölüm ve doğum her an Bir derin çelişki hissiyle kozmosla bağlantını sana akıtan büyülü salınım hissiyle salınır içinde, ruhunla… Ve sana anımsamak kalır bir de büyülü dokunuşları hissedebilmenin hissiyle yansımak sonsuzluğunda… …
Uçuşan kıvrımlarım, salınırken dudaklarından… Değmenin sancısına tutulur, Bir yaprak titremesinde, rüzgârın savruluşunda… Papatyanın büyülü güneşiyle buluşmasında Maviliğin dokunuşlarında güneş, Isıtırken pırıl pırıl engin deniz… Ruhumu gülüşleriyle… Gözlerine dokunamamanın sancısında… Esip geçiyor uzuvlarım önünden, an be an… Derinliğime işlenmiş salınırken gözlerinin ritimleri, Uzuvlarım hissetmenin, görememenin hissinde… Ah hissetmek, bilirim hakikatin kendisi… Diye sayıklıyor, gizemli bir düşün …
Yaşam seyrinde farkında olmadığımız boyutlardan geçeriz ve bu boyut geçişlerini algılayabilmek ancak bireyin kendini bulma yolcuğunda içselliğine önem vermesiyle yansır. Bir nevi uzuvlarında sönümlere tutulan ruhunu, yeniden ışıldatması ile yaşamına yansıyacaktır. Ve kendini kozmosun uzuvlarında hisseden her birey kozmos anlamında da güzel yansımalara sebebiyet veren o büyü salınımlarını başlatan dokunuşu yansıtan portal olur. Yansıma bulduğu …
İşlevselciler toplumlar ve toplumsal kurumları, bütün parçaları birbirine bağımlı olan ve denge sağlayacak bir biçimde işleyen sistemler olarak görürken, çatışma teorisinde toplum grupların güç mücadelesi verdikleri bir arena, yani -rekabet halindeki gruplar ya da çıkarlar sistemi- olarak görülür. İşlevselciler kurumları toplumsal bütünleşmeyi artırmanın bir aracı olarak görürken, çatışma teorisyenleri bazı grupların diğerleri aleyhine fayda sağladıkları …
Bu sayfanın içeriğini kopyalayamazsınız