Bilincaltüst
Sanat felsefesi, estetiğin ikinci ana bölümüdür. Estetik burada, doğal ürünlere karşı olan estetik deneyimi bir tarafa bırakarak sadece, sanat eserleriyle bağlantılı kavram ve problemleri ele alır. Buna göre, sanat felsefesi olarak estetik, sanatları sınıflar, farklı sanat dallarını sanat olarak tanımlamayı mümkün kılan, ortak bir sanat idesi ya da özün olup olmadığını dolasıyla sanatın tanımlanıp tanımlanamayacağını …
Estetik alanın ontik bütünlüğünü temin eden beşinci ana unsuru, estetik yargı oluşturur. Estetik yargı, estetik öznenin estetik nesneye, adını estetik tutum dediğimiz özel bir tavırla yöneldikten sonra, gerçekleştirdiği estetik değer yükleme edimini tanımlar. Güzellikle ilgili yapılan açıklamalarda görüldüğü üzere, bu konuyu düşünce tarihinde, özellikle de modern zamanlarda, nesnel temellerinden koparılmasını ilk ve en ayrıntılı bir …
Estetik özne, estetik nesne karşısında estetik tavır alabilen kişiyi tanımlar. Estetik özne, her şeyden önce estetik alanı ve bu arada estetik öznenin kendisini anlamaya yönelmiş filozofun kendisidir. O belli bir sanat eğitimi almış, sanata dair bir kavrayışı olan bir sanat eleştirmeni olabilir. Ve estetik özne, nihayet belli bir beğeniye bir sanat duyarlılığına sahip sıradan bir …
Estetik nesne olarak, sanat eserinde fiziki boyut ile anlam boyutu, estetik nesnenin en azından iki farklı değer ihtiva ettiği manasına gelir. Bunlardan birincisi, duyumsal değerlerdir. Söz konusu değerleri, estetik özne ya da gözlemci, fenomenal nesnenin duyumsal özelliklerinden keyif aldığı, haz elde ettiği zaman idrak etmiş olur. Başka bir anlamda, bir estetik nesnede “duyumsal özellik ya …
Estetik kavramı nezdinde -estetik- felsefenin duyusal değerle ilgili olan alt dalı aynı zamanda disiplinine karşılık gelir. Bunu en açık bir biçimde gösteren de estetik teriminin antik Yunancada bulunan etimolojik kökenidir. Terimi felsefeye sokan, onu felsefenin belli bir alanı ya da disiplinini ifade etmek için ilk kullanan kişi, ünlü Alman düşünürü Alexander Baumgarten olduğu bilinir. Onun …
Ayırıcı yatkınlık savı, bağlanmaya dair çıkarımları olan ve kabul gören bir diğer yaklaşım türüdür. Bu sava göre; riskli olarak görülebilecek bazı mizaç özelliklerine sahip çocuklar, çevreden gelen hem olumlu hem de olumsuz etkilere çok açıktır. Riskli özellikler, tepkisel, ürkek-korkulu, kırılgan olma veya DRD4 genetik alelleri taşıma şeklinde tanımlanmıştır. Ayırıcı yakınlık savına göre, yüksek düzeyde duygusal …
Çocuk yetiştirme yaklaşımları, yani ebeveyn davranışları ile çocuğun mizacı ve bağlanma ilişkisinin niteliği birbiriyle etkileşim halinde ilerler. Her çocuğun özellikleri farklı olduğu algısı dahilinde, aslen teorik bilgilerden öte, ancak bilginin sevgiyle özümsenerek, gözlemleme, yorumlama daha etkili ve hassas bir yaklaşım doğurur. Bu bağlantıların araştırılmasına ve yorumlanmasına yönelik farklı yaklaşımlar mevcuttur. Bir yaklaşıma göre, ana-babalık …
Anne-Baba, Çocuk Bağlanma İlişkisi Araştırmalar anne-çocuk ve baba-çocuk arasındaki bağlanmaların, farklı özelliğe sahip olabileceğini ortaya koyar. Ancak yine de çocuğun anneye olan bağlanma ilişkisi, genel anlamda diğer ilişkilerindeki bağlanmalarla daha çok benzer nitelik taşır. Bir başka anlamda, çocuğun anneyle arasında güvenli bir bağlanma ilişkisi varsa, çocuğun diğer kişilerle olan ilişkilerinde de güvenli bağlanma, çocuğun farklı …
Mizaç ve mizaç türleri, bebekliğin erken dönemlerinde de gözlemlenebilen duygu, davranış ve dikkat süreçlerindeki bireysel farklılıkları anlatır. Mizaç özellikleri çevreye göre, küçük ölçüde değişebilmekle birlikte, esas olarak biyolojik kökenlidir. Mizaç özelliklerinden bazıları; Yakınlaşma-çekingenlik, uyumluluk, tepkilerin yoğunluğu, dikkat süresi, ritmiklik-biyolojik düzenlilik, uyarılma eşiği, aktivite düzeyi. Mizaç ve Mizaç Grupları Mizaç çalışmalarının başladığı ilk yıllarda, çocuklar mizaç …
Sosyal öğrenme kuramları, modelleme ve gözlem yoluyla çocuğun, öncelikle aile içinde kazandığı edimlerle davranışlarına yön veren adımları açıklamaya yönelik kuramlardır. Model Alma Model alma, sosyal öğrenme kuramlarından biri olup, çocukların bir başkasını kendine rol model alıp o yönde bir davranış sergileme durumudur. Çocuklar, bir başkasını model alma gibi taklit ederek de öğrenebilirler. Ev ortamında yardımlaşma, …
Bu sayfanın içeriğini kopyalayamazsınız
