Cinayet…

  Sözlerim dilimin ilk cinayeti. Gözlerim cinayetin tanığı… Hislerim, duygularımın kara lekesi. Yalanın, Zamanın, bu bozuk düzenin esiri… Adım attığım o ilk andan itibaren, sözlerim… hislerimin ilk cinayeti Dilim bir başka dile hükmettiği an Bilirim… Hislerimin ilk ihanet çanları çalmaya meyilli. Tüm bunlar… Tuhaf…  Tuhaf… Tuhaf bir cinayet süsü ilk hissedişim, ilk sözlerim… Cinayet ilk …

Karanlık!..

Sırlarla dolu karanlık Giz, karanlık bir düş Her bir kıvrımı umut… Düş kırıklığı… Kayboluş… Karanlık… Aydınlık… Her biri, birbiri için bir geçiş. Güneşin saklanışı… Karanlığın onu yok edişi… Masum değil hiçbiri… Suç, yalan, tutku, korku… Her biri her yerde… Karanlık… Seni sana anlatan bir gölge Onunla tanır, onunla karışırsın evrene. O kayıp bir düşü çağırırken, …

Unuttuk!..

Unuttuk!.. Unutmak ile başladık güne… Dünkü gözü yaşlı çocuğu… Daha birkaç saat önce tecavüze uğrayan küçücük bedenleri. Bebekleri, çocukları… Sonra kalkıp bir çay koyduk ocağa… Ya da bir yudum aldık elimizdeki kadehten, bardaktan… Demem o ki!.. Unutmak ile yaşamak arasında, hep unuttuk! Durmadan, yılmadan… Saniye saniye haykıran, inleyen… ama sessizce bağıran, çığlık atan çocukları… Sönmüş …

Varoluşun Sanata Dokunuşu

Sanat, varoluşun sancısından kaçmak için tutunduğun, büyüsüne kapıldığın tutkunu olduğun bir dal iken…  buruk… kırık… derin bir yansıması olduğunu hissettiğinde… her şey tuzla buz…Varoluşun sanata dokunuşu mu?… Sanatın varoluşu derinden hissedişi  mi?.. İç içe bir kıvrım sadece… Dünyanın tüm kötülüklerinden kaçıp sığındığın sanat, seni bambaşka bir boyuta taşır. Her şeyin iç içe olduğu, tüm hislerin …

Bir yalnızlık Şiiri…

Bir yalnızlık şiiri yaşam, Adım adım yokluğa giden, Hiçliği hisseden. Kendinde kayıp kendini… Bir kayboluşun içinde bulan… Dünya, evren… Bir yalnızlık şiiri… Yalnız başladığın tek bitirdiğin… Bir yalnızlık şiiri…yaşam… Dünyalarımız bir gizem… Oysa… her biri, birbiri içinde hissedilen.   2019-8-1 /