Şairin Gözünden Dünya Şiir Şiirin Evren Dokunuşları

Sonsuz Dokunuşların ve Sen…

Sonsuz bir düşünce gibi nefes alıyor içimde…

Bilinmez dokunuşların

ve sen…

Kapılmak istiyorum, ritmine sonsuz bir an gibi…

ve sen başlıyorsun,

duruyor zaman.

  Nefes alıyor, anlam buluyor tüm boşluklarım.

Sen tüm arayışlarım ve

Bilinmezliğim…

Uçmak her an senle ben…

Dans ederken ruhlarımız sonsuz ışık yansıması ile…

hiç bitmesin istiyorum.

Sonra kayboluyor ve

dünyanın karanlığından uzak bir yerlerde…

Nefes alıyoruz seninle…

aydınlansın istiyoruz ışığımızla tüm karanlıklar…

Sen tüm arayışlarım

ve bilinmezliğim…

Seni seviyorum.

Seni seviyorum ne olur gitme…

Dokun ruhunun her kıvrımı ile…

Sarıl düşüncelerinle

ve hisset tüm benliğinle…

Sensizlik anlamsız bir karanlık…

Sen tüm arayışlarımın sonu, boşluklarımın anlam yansıması…

Sen evrenin ötesinde ve sonsuz uzamında…

esen büyülü bir dokunuşsun bana…

biliyor ve hissediyorum.

Kapılırken ruhum sana, kayıp benliğimin parçası olduğunu

hissediyor

ve karışıyorum sana defalarca…

Ne olur sarıl bana…

 

28 Şubat-1 Mart 2021

Bunlar da hoşunuza gidebilir...

Bir Cevap Yazın