….
İns’an an’da bir salınım idi…
Anlamak görebilmek
Bambaşka bir galaksinin yıldızlarından göz kırptığını hissedebilmekti…
Kayıptı an’ kimi an’..
Gelip çatardı içinde
Salınım’ lar yaratan
Hisler…
Durdurak bilmezdi
“Gün…”
Gün batımında eriyen bugün
Bugün de sırlara düğüm asırlık gün…
Ah!..
Gün de salınan ağaçlar…
Nasıl da hisseder, hissettirdi…
