…. İns’an an’da bir salınım idi… Anlamak görebilmek Bambaşka bir galaksinin yıldızlarından göz kırptığını hissedebilmekti… Kayıptı an’ kimi an’.. Gelip çatardı içinde Salınım’ lar yaratan Hisler… Durdurak bilmezdi “Gün…” Gün batımında eriyen bugün Bugün de sırlara düğüm asırlık gün… Ah!.. Gün de salınan ağaçlar… Nasıl da hisseder, hissettirdi…








