Bilincaltüst
Öylece bakıyordu. Düşlerine kapılıp giden birini anımsatıyordu gözleri… Sıcak bir bahar havası, rüzgarın tatlı esintisi uçuşuyordu… bedeni, ruhu… Kayıp bir ruh… eksik bir parça… Hepsi onunla yok oluyor, kayboluyordu, ufuk çizgisi gözlerinde Bakmak… Kaç geceye öylece, kayıp bir ruh ile… Bilmiyordu. Kimliksiz geceler… Gölgeler… Hepsi, içinde başka bir benliği ifade ediyor, o ise… Kayıp ruhu …
Sözlerim dilimin ilk cinayeti… Gözlerim cinayetin tanığı… Hislerim, duygularımın kara lekesi. Yalanın, Zamanın, bu bozuk düzenin esiri… Adım attığım o ilk andan itibaren, sözlerim… hislerimin ilk cinayeti Dilim bir başka dile hükmettiği an Bilirim… Hislerimin ilk ihanet çanları çalmaya meyilli. Tüm bunlar… Tuhaf… Tuhaf… Tuhaf bir cinayet süsü ilk hissedişim, ilk sözlerim… Cinayet ilk nefes …
Sırlarla dolu karanlık Giz, karanlık bir düş Her bir kıvrımı umut… Düş kırıklığı… Kayboluş… Karanlık… Aydınlık… Her biri, birbiri için bir geçiş. Güneşin saklanışı… Karanlığın onu yok edişi… Masum değil hiçbiri… Suç, yalan, tutku, korku… Her biri her yerde… Karanlık… Seni sana anlatan bir gölge Onunla tanır, onunla karışırsın evrene. O kayıp bir düşü çağırırken, …
Varoluşun sanatla iç içe dans eden ritimleri, hakikatin fantastik salınımlarında da açıkça yansıma bulur. Dünyanın gelgitli yapısında savrulan hassas ruhlar istemsizce sanata yönelir. Ancak bu onların zayıflığından ya da dış dünyadan korktukları için değildir, aksine öncelikle farkında olmadan içsel boyutta varoluşun sancıları vuku bulduğu ve de içsel olarak karşı konulmaz bir arzuyla yaratım aşkınlığı içlerinde …
Unutmak ile başladık güne… dünkü gözü yaşlı çocuğu… daha birkaç saat önce tecavüze uğrayan küçücük bedenleri… bebekleri, çocukları… Sonra kalkıp bir çay koyduk ocağa… Ya da bir yudum aldık elimizdeki kadehten, bardaktan… Demem o ki… Unutmak ile yaşamak arasında, hep unuttuk! Durmadan, yılmadan… Saniye saniye haykıran, inleyen… ama sessizce bağıran, çığlık atan çocukları… Sönmüş gözlerinin, …
Bir yalnızlık şiiri yaşam, Adım adım yokluğa giden, Hiçliği hisseden. Kendinde kayıp kendini… Bir kayboluşun içinde bulan… Dünya, evren… Bir yalnızlık şiiri… Yalnız başladığın tek bitirdiğin… Bir yalnızlık şiiri…yaşam… Dünyalarımız bir gizem… Oysa… her biri, birbiri içinde hissedilen. 2019-8-1 /
Bu sayfanın içeriğini kopyalayamazsınız