Bilincaltüst
Analitik eğitim felsefesi, eğitim felsefesinin ikinci türü ya da şeklini ifade eder. Söz konusu eğitim felsefesi, klasik eğitim felsefesinin yaptığı gibi, eğitimle ilgili olarak normatif birtakım önermeler ortaya koymaz; eğitimin nasıl ve hangi amaçlara göre şekillendirilmesi ve de ne tür bir müfredat ile donatılması gerektiğini söylemez. kendi görevini bunun yerine bir analiz faaliyeti olarak algılar. …
Pragmatist Eğitim Felsefesi, bireyin, her şeyin belirleyicisi olması anlamında, öznelciliği benimseyip hakikatin ve ahlakın kurucu unsuru olduğunu düşünen ve buradan sonuçlar çıkaran bir akımdır. Yirminci yüzyılın başlarında, önce Charles Sanders Pierce (1839-1914), James ve John Dewey (1859-1952) tarafından geliştirilmiştir. Aynı zamanda, toplum ve eğitim arasındaki ilişkiyle ilgilenir. Diğer bir anlamla, eğitimin bireysel olduğu kadar sosyal …
Natüralist eğitim felsefesi, yani Natüralizm, realizmin modern versiyonudur. Natüralizm, bilimin en büyük güç haline geldiği modern uygarlığın felsefesini ifade ettiği söylenir. 16.yy’dan başlayarak, Natüralizm; İngiliz Aydınlanmasının Francis Bacon, Hobbes, Locke ile Hume gibi filozofları ile Fransız Aydınlanmasının, Voltaire ve Rousseau gibi düşünürleri tarafından geliştiği söylenebilir. Ve onların geliştirdiği, Natüralizm kavramı; doğanın, gerçekliğin tamamı ya da …
Realist eğitim felsefesi, Realizm, ideal ya da aşkın bir dünyanın varlığını öne süren idealizmin tersine, zihinden bağımsız bir dış dünyanın varlığını kabul eden felsefe görüşüdür. Söz konusu felsefe görüşünün eğitim alanındaki en önemli temsilcisi Aristoteles olmuştur. Onun varlık, bilgi ve değer anlayışının doğrudan bir sonucu olan eğitim felsefesi, iyi ve insana yaraşır bir hayat sürmeyi, …
Kültürel yaklaşım, kültürden yola çıkar ve eğitimle, öğrenciye; insanlığın dil, edebiyat, felsefe ve bilim gibi yüksek değerlerinin dahil edilmesini öngörür. Ve bu durumu, öğrencinin manevi formasyonu olarak değerlendirir. Dahil olma süreci, kültürün, toplum tarafından kabul gören ayrı ve özel dünyasına nüfuz edebilmekten geçer. Kültürel yaklaşım, eğitimli insanı, insanlığın en yüce ve en yüksek değerleriyle işlenmiş …
Egzistansiyalist eğitim felsefesi, modern zamanlardan itibaren, ancak özellikle yirminci yüzyılda etkili olduğu bilinen yaklaşımlardan biri olup, eğitim açınlamasında bireyci bir anlayışı benimser. Paradoksal olarak, hümanizm çağında yitip giden bireyin savunuculuğunu yapar. -Söz konusu yaklaşım, nesne hakikat çağında, unutulan öznel hakikate dönüşün önemine vurgu yaparken, bireyden hareket eder. Ahlaklılığın kişiliğin en temel karakteristiği ya da en …
İdealist eğitim felsefesi, klasik eğitim felsefesinde gündeme gelen yaklaşımların hem önem hem de zaman açısından en önde geleni olduğu söylenebilir. İlgili yaklaşımın belli başlı temsilcileri, Sokrates, Platon, Kant benzeri filozoflar olduğu belirtilir. Eğitime, idealist yaklaşım, birtakım ahlaki amaçlara ya da moral ilkelere dayanır ve ideal bir varlık alanına bağlı olarak, aşkınlık zemini üzerinde ya da …
Eğitim felsefesi, genel anlamda eğitimi, felsefi bir tutum ya da yöntemlerle konu edinen, felsefenin bir alt türü şeklinde tanımlanabilir. Eğitimin, ne olduğunu tartışan, sorgulayan, “eğitim” kavramını belirleyen faaliyetleri ve alanlarını meydana getiren bu kavramları sorgulayarak çözümleyen felsefe disiplinidir. Eğitim alanına özgü kavramlar dahilinde, yargıları analiz eden, bu noktalarda adı geçen argümanların yapısını incelerken, aynı zamanda …
Tarihselci sanat anlayışı, sanatı sanat dışı birtakım unsurlara tabi kılar. Çünkü sanatın, sanat eserinin içinde üretilmiş olduğu toplumsal, kültürel ve tarihsel bağlamından hareketle ele alınması gerektiğini öne sürer. Hatta, Dickie’nin kurumsal sanat anlayışının, merkezden çevreye doğru alınan yolda bir adım daha ötesini ifade eder. Söz konusu tarihselci perspektifin sahibi, “sanat dünyası” kavramının açınlanmasında en az …
Kurumsal sanat anlayışı, özcülük karşıtı sanat anlayışı olup, sanatı, “kurumsal yapılarla” ya da “sanat dünyasıyla” ilişki üzerinden ele alan kurumsal sanat anlayışıdır. Çünkü o da “evrensel sanat” tasavvurundan uzaklaşarak neyin sanat eseri olarak görüleceğinin zamana ve yere bağlı olarak değiştiğini savunur. Amerikalı felsefeci George Dickie tarafından geliştirilen bu görüş de felsefi estetiğin dışında bir yere …
Bu sayfanın içeriğini kopyalayamazsınız